Κάποιες σκέψεις…(vol. 2)

Posted: 20/01/2009 in ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ετικέτες: , ,

Αντί – υπερκατανάλωση

Α. «γκόλντεν μπόις» (02)

Σε κάθε περίπτωση μυστηρίου οι σοφότεροι συστήνουν στον ερευνητή να «παρακολουθήσει την πορεία του χρήματος» προκειμένου να βρει την αλήθεια για το «μυστήριο». Για να βρούμε λοιπόν λύση στο ζήτημα της ανάκαμψης της οικονομίας θα πρέπει να βρούμε που υπάρχουν τα χρήματα που χάθηκαν, ώστε να βρισκόμαστε σήμερα στην κατάσταση που βρισκόμαστε. Οι κυβερνήσεις του κόσμου γνωρίζουν πάρα πολύ καλά που βρίσκονται τα χρήματα και ποιοι τα έχουν πάρει. Ωστόσο, όπως θα παρατηρεί ο βασανιζόμενος πολίτης, κανένας δεν κάνει λόγο γι’ αυτό το θέμα με ονόματα και διευθύνσεις. Αν όμως παρακολουθήσει κανείς καλύτερα, θα παρατηρήσει ότι από τα πιο επίσημα χείλη διεθνώς, γίνεται αναφορά σε μία ομάδα ανθρώπων που ονομάζονται «γκόλντεν μπόις». Πρόεδροι Κρατών, Πρωθυπουργοί, φορτισμένοι καθώς είναι τελευταία από την πίεση των λαών και των πληγέντων επιχειρηματικών ομάδων για την εξεύρεση λύσης στο οικονομικό τέλμα στο οποίο έχουν περιπέσει οι αγορές, εξαπολύουν απειλές και προειδοποιήσεις σ’ αυτήν την ομάδα του κοινωνικού συστήματος. Βεβαίως, απευθύνονται στα μέλη αυτής της οικονομικής κάστας, χωρίς να τους απευθύνουν κατηγορίες, χωρίς να συνδέουν το οικονομικό πρόβλημα με αυτή την ομάδα συμπολιτών μας. Οι πολιτικοί «Ψελλίζουν» και δίνουν την εντύπωση ότι κάτι ξέρουν που δεν θέλουν να το πουν. Το ερώτημα είναι, αν δεν θέλουν να το πουν απλώς ή δεν θέλουν να εκτεθούν οι ίδιοι λέγοντας το…
Ας θυμηθούμε λίγο την ιστορία αυτής της οικονομικής κάστας, των «γκόλντεν μπόις». Τους συναντήσαμε για πρώτη φορά πριν δύο δεκαετίες. Ήταν αυτοί που παρουσιάζονταν ακόμα και στις ταινίες της βιομηχανίας του χόλιγουντ με τα συντηρητικά ρούχα και τα γυαλιά να αποτελούν τους «σπασίκλες» μεταξύ των μαθητών ενός λυκείου ή Πανεπιστημίου. Αυτούς που «ταλαιπωρούνταν» από τους σωματώδεις, αθλητικούς, όμορφους – πλην όμως – παρουσιαζόμενους σαν ανεγκέφαλους συμμαθητές τους. Με το μυαλό τους, υποτίθεται, ότι στο τέλος αναδεικνύονταν ως οι ήρωες της ιστορίας.

Αργότερα, τους συναντήσαμε να γίνονται οι ηρωικοί κατακτητές του ονείρου μέσα από εξιδανικευμένες ιστορίες που περιέγραφαν τις πανέξυπνες επιχειρηματικές τους ιδέες (στα χρηματιστήρια, στις τράπεζες, στις διαφημιστικές εταιρείες, στην πολιτική) που τους χάριζαν στο τέλος της ταινίας πολλά λεφτά, την ομορφότερη γυναίκα και κάποιο τέλειο αυτοκίνητο ή τέλειου ντιζάιν σπίτι. Λέγονταν «στελέχη», φορούσαν σικ κουστούμια, δεν φορούσαν χοντρά γυαλιά και είχαν τέλειο σωματότυπο. Η ηθική συμπεριφορά δεν ήταν απαραίτητο στοιχείο. Το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, παρουσιαζόταν ως μαγκιά το ότι «ξέφευγαν» με τα ασύλληπτα κόλπα τους από τον νόμο.

Σε πιο τελευταία σενάρια, παρουσιάζονται σαν ώριμοι, πλην γοητευτικοί, σίγουροι  για τον εαυτό τους μεσήλικες. Μιλούν λίγο, πάντοτε με αυτοπεποίθηση, πωλούν και αγοράζουν, απολύουν και απειλούν. Φορούν ακριβά ρολόγια, ακριβά ρούχα… Πηγαίνουν σε ακριβά εστιατόρια…ακριβές διακοπές. Οδηγούν ακριβά αυτοκίνητα. Έχουν διασυνδέσεις, είναι δηλητηριωδώς μειλίχιοι, έχουν «κλείσει» τις υποθέσεις τους με την μάνα των παιδιών τους (είτε είναι μαζί, είτε είναι χώρια) εξαγοράζουν με λεφτά τον χρόνο που δεν έχουν για τα παιδιά τους και «στολίζουν» με τα ακριβά σύμβολα της ανασφάλειας τους την πανέμορφη και νεότατη γκόμενα τους.

Η σχεδόν ποτέ τυχαία «τέχνη» του Χόλιγουντ αντιγράφει σχεδόν πιστά την ζωή, προβάλλοντας σαν πρότυπα τα «γκόλντεν μπόις» όλων των ηλικιών, γοητευτικά. Για να αποτελέσουν την επιδίωξη των άμοιρων, όπου γης (όπου υπάρχει κινηματογράφος και τηλεόραση). Ελάχιστοι θα κατορθώσουν να φτάσουν την ζωή τους, μόνο όσοι χρειάζονται – όπως πάντα – για το σύστημα, αλλά πολλοί περισσότεροι, δια αυτού του τρόπου, θα τους αποδεχτούν και θα τους υποταχθούν.               

Τόσο κομπλεξικό και καταπιεσμένο «εγώ» που έχει αυτή ομάδα ανθρώπων, από αυτά που «τράβηξε» για να περάσει τους βαθμούς της ιεραρχίας μέσα στον «στρατό» του σκληρού καπιταλιστικού συστήματος που ζούμε τα τελευταία χρόνια, δικαιολογεί απόλυτα την συγχρονισμένη απατεωνιά που στήσανε κατά πάντων με σκοπό να κεφαλαιοποιήσουν την δήθεν θυσία της αθωότητας τους στο σύστημα.

Ιδού το έγκλημα: Δάνεισαν τους πάντες. Δάνεισαν με τα λεφτά των αφεντικών τους (τραπεζιτών, εταιρειών συμμετοχών, πολυεθνικών, επενδυτικών οργανισμών), με τα λεφτά των Κρατών, με τα λεφτά οικονομικών ενώσεων. Δανείστηκαν στο όνομα των αφεντικών τους για να μπορούν να συνεχίζουν να δανείζουν τους πελάτες τους, δανείστηκαν στο όνομα των Κρατών για να πληρώνουν μεγάλα και μικρά ρουσφέτια (από τον διορισμό υπεράριθμων υπαλλήλων, μέχρι και πολέμους) κλπ. Για κάθε δάνειο που έδιναν και έπαιρναν, πάντα ως διαμεσολαβητές και ποτέ ως υπόχρεοι ή συνυπόχρεοι, έπαιρναν προμήθειες και μπόνους και αύξαναν τους ήδη παχυλούς μισθούς τους, αφού είχαν τόσο καλή απόδοση στην παραγωγή δανειοληπτικών συμβολαίων.

Αργότερα δημιούργησαν δανειακά προϊόντα «υψηλής» απόδοσης. Δηλαδή, δάνειζαν τους δανεισμένους όλων των επιπέδων (από απλούς πολίτες, μέχρι Κράτη) με συμβόλαια που δεν είχαν εξασφάλιση και έλεγχο, τα οποία πήρε και η «κουτσή Μαρία». Αυτό σήμαινε περισσότερα συμβόλαια, με προσδοκία μεγαλύτερων κερδών από τα επιτόκια, από πολλούς. Έτσι, αύξησαν ξανά τα μπόνους αποδοτικότητας τους, τις προμήθειες τους, τους μισθούς τους.

Οι δανεισμοί δημιούργησαν «κύκλο». Με αποτέλεσμα, σχεδόν όλοι, να χρωστούν σε σχεδόν όλους. Μόλις οι δύο άκρες του «κύκλου» ενώθηκαν, οι πιο αδύναμοι παράγοντες του «κύκλου» έσκασαν!!! Έκτοτε, ο ένας σκάει μετά τον άλλο και πολλοί μαζί, κατόρθωσαν να σκάσουν κάποιες από τις τράπεζες και τις εταιρείες που συμμετείχαν στο παιχνίδι. Όταν το πρόβλημα έφτασε στις τράπεζες, έγινε διεθνές και εξαπλώθηκε παντού. Τώρα, ονομάζεται διεθνής οικονομική κρίση.

Οι πολιτικοί

Στον κόσμο, όλες οι κυβερνήσεις ενσκήπτουν στα αποτελέσματα του προβλήματος, ενώ «ψελλίζουν» για τα αίτια του. Εύλογα δικαιούμαστε να πιστεύουμε ότι δεν καταγγέλλουν τα αίτια αφενός, γιατί δεν θέλουν να διαλύσουν το φαύλο σύστημα, αφετέρου, γιατί τα «γκόλντεν μπόις» είναι προστατευόμενοι κάποιων από αυτούς. Αγαπητά τους παιδιά, που δάνεισαν τα ρουσφέτια τους, τα κόμματα τους, τους ψηφοφόρους τους, τους ίδιους. Δεν αποκλείεται δε, σε ορισμένες περιπτώσεις, αντί να τους δάνεισαν, να τους «χάρισαν».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s