Με αφορμή ένα παιχνίδι

Posted: 22/02/2011 in ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ετικέτες: , ,

 


Είναι απολύτως βέβαιο ότι τα επεισόδια που έγιναν την τελευταία Κυριακή σε γνωστό ποδοσφαιρικό παιχνίδι αποτελούν «φυσική» εξέλιξη από κοινωνιολογική άποψη, απόλυτα συνδεδεμένη με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που έχει εμπεδωθεί τον τελευταίο χρόνο στην πατρίδα μας με βάση την βαθιά πολιτική κρίση που βρίσκει έκφραση με μεγάλα προβλήματα στην οικονομία των πολιτών.
Πολλές φορές κατά το παρελθόν έχουν σημειωθεί επεισόδια και μάλιστα μεγαλύτερα, θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος. Και ποιος αντιλέγει; Μα η πολιτική και κοινωνική κρίση στην χώρα μας διαρκεί δεκάδες χρόνια εντεινόμενη, απλά, τώρα, εξαιτίας και διεθνών συγκυριών, εμφανίζεται σαν να έφτασε στο απροχώρητο, επειδή εκδηλώθηκε με μεγάλα αδιέξοδα στην καθημερινή οικονομία που ποτέ στο παρελθόν δεν ήταν τόσο μεγάλα στη χώρα μας.
Η φίλαθλοι  και οι οπαδοί προσήλθαν στο συγκεκριμένο ματς με σκοπό να  εκτονωθούν και όχι να διασκεδάσουν. Αν στο στάδιο, βρισκόταν σημαντικός αριθμός φιλάθλων της άλλης ομάδας, της μη γηπεδούχου, είναι βέβαιο ότι θα θρηνούσαμε θύματα…

Κάθε συγκέντρωση πλήθους εδώ και καιρό στην χώρα μας αποτελεί «πυριτιδαποθήκη» κοινωνικών αναταραχών. Το «φιτίλι» θα αποτελεί κάθε φορά η ύπαρξη έστω και ενός που θα είναι δυνατόν να εκληφθεί από τους πολλούς σαν «εχθρός». Υπάρχει συσσωρευμένη οργή στις κοινωνικές ομάδες οι οποίες καταπιέζονται από μία πολύ μικρή ομάδα εξουσίας συμπατριωτών μας. Αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια, αλλά τώρα, η κατάσταση οδηγήθηκε να απειλεί την επιβίωση μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας.
Οι κοινωνικές ομάδες αυτές, δεν έχουν αποτελεσματικό τρόπο να κάνουν αισθητή, τη γνώμη τους, την αντίρρηση τους προς τα κέντρα αποφάσεων, γι’ αυτό και αντιδρούν δυναμικά και βίαια. Στις συγκεντρώσεις που θα γίνονται, και αν ακόμα δεν υπάρχει η δυνατότητα να βρεθεί «εχθρός», οι συγκεντρωμένοι θα εκδηλώνουν τα συναισθήματα τους με βία ακόμα και σε αντικείμενα που θα θυμίζουν τον «εχθρό». Έτσι, θα βανδαλίζονται γραφεία, περιπολικά, αυτοκίνητα εξωτερικών μεταδόσεων των ΜΜΕ (με τη δικαιολογία ότι δεν είναι αντικειμενικά) ακόμα και ασθενοφόρα που θα θυμίζουν το κράτος ή την αντίπαλη αμάδα ή όποιον συμβολίζει κάθε φορά τον «εχθρό».
Από την κυβέρνηση εσκεμμένα γίνεται προσπάθεια να αποδοθούν τα φαινόμενα βίας που εκδηλώθηκαν στο τελευταίο ποδοσφαιρικό ματς, σε προβλήματα που εμφανίζονται στον χώρο του ποδοσφαίρου. Αυτή είναι μία προσπάθεια ατελέσφορη και προπαγανδιστική. Σύντομα, τα στελέχη της θα αντιμετωπίσουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα βίας, αν δεν φροντίσουν να βρουν πολιτικές που θα αποτελέσουν «βαλβίδες αποφόρτισης» αλλά κυρίως δικαίωσης της πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Το ερώτημα είναι, αν έχουν τέτοια αισθητήρια τα περισσότερα από τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης. Από την μέχρι τώρα συμπεριφορά τους, φοβάμαι πως όχι. Τούτο συμβαίνει γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που αποτελούν την παρούσα κυβέρνηση (όπως και την προηγούμενη) δεν είναι άνθρωποι που στην προσωπική τους ζωή έχουν βρεθεί σε κρίσεις κατά το παρελθόν. Δεν έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν πως σκέπτεται ο μέσος πολίτης «υπό πίεση». Έχουν διδαχθεί την «κυβερνητική» σε κάποια καλά πανεπιστήμια συνήθως του εξωτερικού, χωρίς όμως προσωπική ή επαγγελματική εμπειρία. Το χειρότερο όμως είναι ότι έχουν στρεβλή άποψη για την ιστορία (με την σπουδή της οποίας θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν σε ένα βαθμό την έλλειψη κοινωνικής εμπειρίας), μάθημα που ούτως ή άλλως διδάσκεται με ιδεολογικές αγκυλώσεις στα οικονομικά πανεπιστήμια και όχι μόνο, ενώ συχνά «σνομπάρεται» ως δευτερεύον μάθημα, επειδή «δεν βγάζει λεφτά».
Όμως και σε αυτή την κυβέρνηση, όπως και στην προηγούμενη, υπάρχουν ως μειοψηφία και άνθρωποι από την πραγματική κοινωνία. Άξια παιδιά που κατόρθωσαν να εισχωρήσουν στην πολιτική κάστα η οποία κατακλύζεται από τα παιδιά της ελληνικής δημοκρατικοφανούς ελίτ. Τα στελέχη αυτά, ως μειοψηφία, χάνονται, απορροφούνται, εντάσσονται στο κατεστημένο. Άλλωστε, οι προσφορές του οικονομικοπολιτικού κατεστημένου προς αυτούς είναι δελεαστικές και εκμαυλιστικές. Εκείνοι που έχουν το υπόβαθρο παιδείας και την κοινωνική καλλιέργεια να αντέξουν τις «πιέσεις», συνήθως απομονώνονται και παραιτούνται, αβοήθητοι ακόμα και από τους πολίτες που τόσο τους έχουν ανάγκη.

Η ευθύνη των πολιτών

Είναι βέβαιο, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν αντέχει όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μας. Έχουν κατανοήσει τα λάθη που έχουν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες και το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί. Είναι βέβαιο ότι την περίοδο που ακολουθεί οι πολίτες θα διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και το δίκαιο τους, καθώς η κατάσταση και η καταπίεση εις βάρος τους θα μεγαλώνει με ταχύτητα, με νέα οικονομικά μέτρα και περισσότερη «λεκτική – ιδεολογική βία» από την πλευρά της εξουσίας («μαζί τα φάγαμε», «τσαμπατζήδες», «κοπρίτες» κλπ).
Έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που θα διεκδικήσουν οι πολίτες την ζωή τους. Κατά τη γνώμη μου, ο καλύτερος τρόπος είναι η δυναμική και οργανωμένη διεκδίκηση και ανυπακοή σε όλα τα επίπεδα με «ιερή» προϋπόθεση τη ΜΗ ΒΙΑ. Δεν θα πρέπει να ανοίξουν οι πόρτες στην υπονόμευση και την προβοκάτσια, δεν θα πρέπει να ανοίξουν οι πόρτες σε ακραίες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες «αγωνιούν» να βγουν από την απομόνωση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s